Mobil Proxy Kurulum Rehberi: Tarayıcı, İşletim Sistemi ve Araçlar

Proxy bilgilerinin ne anlama geldiğini, telefonlarda ve kod içinde nasıl kullanıldığını Mobil Proxy Nasıl Kullanılır? rehberinde anlattık. Bu rehber ise masaüstünde kurulumu baştan sona yapacak kişi için yazıldı: hangi sırayla ilerlemeniz gerektiğini, ayar ekranlarında atlanması kolay seçenekleri ve kurulum bittikten sonra neyi kontrol edeceğinizi anlatır. Python ile çalışacaksanız Python ile Mobil Proxy Kullanımı rehberine geçebilirsiniz.

Ayar ekranlarına geçmeden bilgilerin çalıştığını görmek, sonraki her adımda sorunun nerede olduğunu bilmenizi sağlar. cURL, Windows 10 ve 11 ile macOS'ta hazır gelir. Windows PowerShell'de curl başka bir komutun takma adı olduğu için komutu curl.exe olarak yazın.

# 1) Proxy olmadan kendi IP'nizi görün
curl.exe -s https://httpbin.org/ip

# 2) HTTP proxy üzerinden aynı istek
curl.exe -s -x "http://KULLANICI_ADI:SIFRE@proxy.example.com:PORT" https://httpbin.org/ip

# 3) SOCKS5 (alan adı proxy tarafında çözülür)
curl.exe -s -x "socks5h://KULLANICI_ADI:SIFRE@proxy.example.com:PORT" https://httpbin.org/ip

# 4) Ayrıntılı çıktı: bağlantı, CONNECT tüneli ve olası 407 yanıtı görünür
curl.exe -v -x "http://KULLANICI_ADI:SIFRE@proxy.example.com:PORT" https://example.com/ -o NUL

İkinci komutun çıktısındaki adres birincisinden farklıysa bilgileriniz doğrudur. Paketiniz yalnızca bir protokolle sunuluyorsa diğer komutu atlayın: sağlayıcı beyanına göre Türkiye rotating paketlerinde yalnızca HTTP ve HTTPS bulunur. Şifrenizde @, : ya da # gibi karakterler varsa bunları adres içinde yüzde kodlamasıyla yazmanız gerekir; aksi halde cURL adresi yanlış ayrıştırır.

1. Ara sunucu sayfasını açın

   Ayarlar'da Ağ ve İnternet bölümünden “Ara sunucu” sayfasına gidin.

2. Otomatik algılamayı kontrol edin

   “Ayarları otomatik olarak algıla” ya da kurulum betiği açıksa, el ile girdiğiniz ayarla çakışabilir. Bilinçli olarak kullanmıyorsanız kapatın.

3. El ile kurulumu açın

   “El ile ara sunucu kurulumu” altındaki düzenleme düğmesine basın, proxy kullanımını açın, adres alanına proxy.example.com, port alanına PORT yazın.

4. Hariç tutulan adresleri belirleyin

   “Şu girişlerle başlayanlar dışındaki adresler için ara sunucu kullan” alanına proxy'den geçmemesi gereken adresleri noktalı virgülle yazın; yerel adresler için ilgili kutuyu işaretleyin. Kaydedin.

5. Tarayıcıda doğrulayın

   Chrome ya da Edge'i yeniden açın; ilk sayfada çıkan pencereye KULLANICI_ADI ve SIFRE değerlerini yazın, ardından IP Adresim aracını açın.

Windows'ta iki ayrı proxy ayarı bulunduğunu bilmek, “bazı programlar proxy'yi görmüyor” sorununun çoğunu açıklar. Ayarlar ekranındaki proxy kullanıcı düzeyindedir ve tarayıcılar ile bu ayarı okuyan uygulamalar tarafından kullanılır. Bazı sistem hizmetleri ise WinHTTP adı verilen ayrı bir yapılandırmaya bakar; bu yapılandırmayı netsh winhttp show proxy komutuyla yalnızca görüntüleyebilirsiniz. Kendi proxy alanı olan uygulamalar ise her iki ayarı da yok sayabilir; onlarda proxy'yi uygulamanın içinden tanımlarsınız.

1. Ağ ayarlarını açın

   Sistem Ayarları'nda Ağ bölümüne gidin ve kullandığınız bağlantıyı (Wi-Fi ya da Ethernet) seçip Ayrıntılar'ı açın.

2. Proxy'ler sekmesine geçin

   Protokolünüze göre “Web proxy'si (HTTP)” ve “Güvenli web proxy'si (HTTPS)” ya da “SOCKS proxy'si” seçeneğini açın.

3. Sunucu ve portu girin

   Sunucu alanına proxy.example.com, port alanına PORT yazın. HTTP ve HTTPS için aynı bilgileri girin.

4. Kimlik bilgisini tanımlayın

   “Proxy sunucusu parola gerektirir” seçeneğini açıp KULLANICI_ADI ve SIFRE değerlerini yazın, sonra Tamam ile kaydedin.

5. Doğrulayın

   Safari'de IP Adresim aracını açın ve adresin değiştiğini görün.

macOS'ta proxy ayarı ağ servisine bağlıdır: Wi-Fi için girdiğiniz ayar, Ethernet'e ya da başka bir Wi-Fi konumuna geçtiğinizde aynı şekilde uygulanmayabilir. Aynı sayfadaki “Proxy ayarlarını şu ana makineler ve alan adları için atla” alanı, Windows'taki hariç tutma listesiyle aynı işi görür. Terminalde çalışan araçlar bu ayarı her zaman okumaz; onlar için cURL'deki gibi proxy'yi komutta belirtin.

Firefox kendi ağ ayarlarına sahip olduğu için sistemi değiştirmeden yalnızca bu tarayıcıyı proxy'ye yönlendirmenin en sade yoludur. Ayarlar'da Genel sayfasının sonundaki “Ağ ayarları” bölümünü açın ve “El ile proxy yapılandırması”nı seçin.

• HTTP proxy için: HTTP proxy alanına proxy.example.com, port alanına PORT yazın ve “Bu proxy'yi HTTPS için de kullan” kutusunu işaretleyin. Kimlik bilgisi ilk sayfada açılan pencerede istenir.
• SOCKS5 için: SOCKS sunucusu alanını doldurun, SOCKS v5'i seçin ve “SOCKS v5 kullanırken proxy DNS” kutusunu işaretleyin. Bu pencerede SOCKS5 için kullanıcı adı ve şifre alanı yoktur.
• Hariç tutma: “Proxy kullanılmayacak adresler” alanına yerel adreslerinizi yazın.

Firefox'ta ayrı bir profil oluşturup proxy'yi yalnızca o profilde açmak, günlük gezintinizi testlerden ayırmanın pratik bir yoludur. Profil yöneticisine adres çubuğuna about:profiles yazarak ulaşabilirsiniz.

Linux masaüstlerinde ağ ayarlarında macOS'a benzer bir proxy bölümü bulunur, ama komut satırı araçlarının çoğu bu ayarı değil ortam değişkenlerini okur. http_proxy, https_proxy ve no_proxy değişkenleri curl, wget, paket yöneticileri ve birçok programlama kütüphanesi tarafından tanınır. Değişkeni yalnızca o terminal oturumunda tanımlamak, sistemin geri kalanını etkilemeden test yapmanın en güvenli yoludur.

# Yalnızca bu terminal oturumu için
export http_proxy="http://KULLANICI_ADI:SIFRE@proxy.example.com:PORT"
export https_proxy="$http_proxy"
export no_proxy="localhost,127.0.0.1"

curl -s https://httpbin.org/ip

# İşiniz bitince kaldırın
unset http_proxy https_proxy no_proxy

https_proxy değerinin de http:// ile başlaması yanlış değildir: şema, proxy'nin kendisinin hangi protokolü konuştuğunu anlatır. Değişkenleri kabuk başlangıç dosyasına yazmak kalıcı olur ve şifreyi düz metin olarak saklar; bunun yerine gerektiğinde tanımlayıp işiniz bitince kaldırın. Bazı araçlar yalnızca büyük harfli HTTPS_PROXY adını okur, bazıları yalnızca küçük harfliyi; emin değilseniz aracın belgesine bakın.

Proxy yönetim eklentileri, sistem ayarına dokunmadan tarayıcının proxy davranışını değiştirir. Genellikle birden çok proxy profili kaydetmenize, aralarında tek tıklamayla geçmenize ve belirli alan adlarını kurala bağlamanıza izin verirler. Bu, örneğin yalnızca test ettiğiniz sitenin mobil proxy'den, geri kalan her şeyin doğrudan gitmesini sağlamak için kullanışlıdır.

1. Eklentiyi resmî mağazadan kurun

   Tarayıcınızın resmî eklenti mağazasını kullanın; istediği izinleri okuyun.

2. Yeni bir profil ekleyin

   Protokol türünü paketinizdeki protokolle aynı seçin; adres, port, kullanıcı adı ve şifreyi girin.

3. Kural tanımlayın

   Tüm trafik yerine yalnızca belirli alan adlarının proxy'den gitmesini istiyorsanız bunu eklentinin kural alanına yazın.

4. Profili etkinleştirip doğrulayın

   Profili açın ve IP Adresim aracında adresin değiştiğini kontrol edin.

Kurulumu hangi yoldan yaptıysanız yapın, son adım aynıdır: hedefin gördüğü adresi kendiniz görmek. IP Adresim aracı tarayıcınızın bu siteye hangi adresten geldiğini gösterir. Proxy Kontrol aracı ise proxy adresinizin ve portunuzun dışarıdan yanıt verip vermediğini sınar; bu test bizim sunucumuzdan yapıldığı için sizin ağınızdan çalıştığını değil, proxy'nin erişilebilir olduğunu kanıtlar. Protokole özel denemeler için HTTP Proxy Kontrol ve SOCKS5 Proxy Kontrol sayfaları vardır.

Doğrulamayı tek seferlik görmeyin. Tarayıcı güncellemesinden, eklenti değişikliğinden ya da ağ değiştirdikten sonra adresi yeniden kontrol edin. Mobil Proxy paketinizde IP değiştirme bağlantısını kullandıktan sonra da yeni adresi aynı araçla görün; sağlayıcı değişimin süresini yayımlamadığı için sonucu kendi gözlemlemeniz gerekir.

Tablodaki kontrollerle sonuç alamazsanız hata mesajlarının tek tek açıklandığı Mobil Proxy Sorun Giderme rehberine, protokol seçimiyle ilgili sorular için HTTP ve SOCKS5 Proxy Farkı rehberine bakın. Paketler ve protokol seçenekleri Mobil Proxy sayfasında listelenir.